Precious (2009) 23.976 fps 01-12-2010
ฉันชื่อ แคลรีซ พรีเชียส โจน
ฉันฝันไว้ว่าอยากจะมีแฟนเป็นคนขาว
และสักวันหนึ่ง ฉันจะต้องไปอยู่ บนปกแมกกาซีน
แต่ก่อนอื่น ฉันอยากออกรายการ BET
แต่แม่ฉันบอกว่าฉันเต้นไม่ได้หรอก
แม่บอกว่าใครจะไปอยากเห็น ก้นใหญ่ๆของฉันส่ายไปมา
โอเคถ้าไม่มีใครอาสาสมัคร ครูจะเรียกชื่อละนะ
เลทิเซีย เธอได้ข้อหนึ่ง เลทิเซีย!
เจสส์ เวสลีย์ ข้อสอง
ฉันชอบวิชาเลข ฉันไม่ต้องพูดอะไรสักนิด
ไม่ต้องเปิดหนังสือ แค่นั่งเฉยๆ
-ทำไม่ได้เหรอ -ข้อ 6
ทุกวันฉันบอกตัวเองว่า ต้องมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น
ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
เหมือนกับว่า...ฉันจะต้องทำได้
หรือไม่ก็ ต้องมีใครสักคนช่วยฉันอะนะ
ฉันจะต้องเป็นเหมือนคนทั่วๆ ไป
แล้วนั่งตั้งใจเรียนอยู่หน้าชั้น
กฎการแจกแจง
สักวันหนึ่ง
เป็นกฏที่ ทุกคนสามารถคิดได้ในใจ
ฉันชอบครูวิเชอร์
ฉันติ๊ต่างเอาเองว่าเขาเป็นสามีฉัน และเราอาศัยด้วยกันที่เวสท์เชสเตอร์
ดูเขาสิ เข้าชอบฉันด้วย
แค่มองตาเขาฉันก็รู้ เขาชอบมองมาที่ฉันแล้วก้ยิ้มให้ฉัน
เธอ! เธอ! เธอ!
ผมไม่ได้ชื่อเธอ!
เธอกำลังขัดจังหวะการสอนของครูนะ
โอเค ครูกำลังพูดอยู่ เธอมีหน้าที่ฟัง
หุบปากซะ แล้วก็ฟังที่ครูพูด
ครูวิชเชอร์รู้ว่าจะปกป้องเขา
หน้า 122
จะเห่าทำไมล่ะ เจสส์
การบ้านที่สั่งเมื่อวันจันทร์ ครูหวังว่าทุกคนคงทำมานะ
-ไม่ -ไม่
ทุกคนเงียบ พรีเชียสเก็บของออกมา
ออกมาหน้าห้อง
แย่ล่ะสิ
มีใครบ้าง ที่ไม่ได้ทำการบ้านมา
อะไรกันเนี่ย นี่ครูไม่ได้ขอให้ทำนะ แต่มันเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องทำ เข้าใจไหม
เธอจำเป็นต้องไปห้องครูใหญ่แล้วล่ะ
ไปห้องครูใหญ่!!!
โอเค พอแล้ว พอแล้ว
ไม่นะ เขาไม่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาที่นี่ มีคนเห็นเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไร
ช่วยบอก ทอร์ค ที่อยู่ห้อง 25
ให้ไปที่ห้อง 16 เดี๋ยวนี้เลย ขอบใจมาก
ไม่! มีคนเห็นเขาที่ชั้นสอง
ใช่ ขอบคุณ
เรียกแคลรีซให้เข้ามาได้แล้ว
เธออยู่นี่แล้วค่ะ
ครูเทเลอร์? นี่ครูลิกเคนสไตน์
เข้ามาสิ
แมทธิว วิลเลียมส์ ชั้น 2
อยู่หน้าล็อคเกอร์ของเขา โดนลงโทษเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
ใช่
ค่ะ แน่นอน ขอบคุณค่ะ
สวัสดี แคลรีซ
เธอตั้งครรภ์ใช่มั้ย
เธอเพิ่งอายุ16 เพิ่งจะขึ้น ม.ปลายเองนะ
แต่เธอตั้งครรภ์เป็นครั้งที่สองแล้ว
ครูพูดถูกมั้ยแคลรีซ
เธอตั้งครรภ์อีกครั้ง
เกิดอะไรขึ้น แคลรีซ
หนูมีเซกซ์ค่ะ ครูลิกเคนสไตน์
เธอเคยคิดไหม ว่าอะไรจะเกิดขึ้นบ้าง แคลรีซ
แคลรีซ
แล้วมีปัญหาด้วยเหรอคะ
ขอบคุณค่ะ หนูต้องกลับไปเรียนเลขต่อ
นั่งลงแคลรีซ นั่งลงเดี๋ยวนี้
ครูอยากจะพบผู้ปกครองเธอจริงๆ เราน่าจะ ได้คุยกันทั้งเธอ ครู แล้วก็แม่ของเธอ
แม่หนูยุ่ง
ถ้างั้น ถ้าครูไปที่บ้านเธอล่ะ
ถ้าหนูเป็นครู หนูจะไม่ทำอย่างนั้น
ถ้าอย่างนั้น ทางโรงเรียนก็จำเป็น ที่จะต้องพักการเรียนเธอนะ
อะไรกัน ไม่ยุติธรรมเลย หนูทำอะไรผิด
เกรดหนูก็ดี
เกิดอะไรขึ้นที่บ้านของเธอ
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นที่บ้าน ครูอยากให้เธอบอกครูมา
แกเอาบุหรี่แม่ไปหรือเปล่า
เปล่า
ฉันไปแทงหวยมา ดันไม่ถูกซะนี่
ค่ะ ค่ะ
ใช่เลย!!! พ่อรักลูกนะ
พรีเชียส คิดว่าหนังเรื่องนี้เป็นยังไงบ้าง
ฉันว่ามันวิเศษมากเลย
-จะเล่นเรื่องต่อไปเรื่องอะไรเหรอ -อะไรนะ
-คุณรู้สึกยังไงเนี่ย -รู้สึกดีสุดๆเลย
ขออีกทีนะ อีกทีนะ เร็วๆสิ
ฉันก็รักคุณ
เธอก็รู้ว่าฉันรักเธอ
ว่าไง!
ฉันจะไม่พูดซ้ำนะ
ประตูเปิดอยู่ ฉันเลยเข้ามา
งั้นฉันจะบอกเธอ ฉันไม่อยู่บ้าน
แมรี่ นี่สำคัญนะ
เอาน่า นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด
ฉันก็อยากเข้าร่วม แต่ขาดคุณสมบัติ ฉันเคยท้องตอนเด็ก
อื้อฉันรู้แล้วล่ะ
รู้ไหม ตอนที่ฉันตั้งท้องเบรนด้า มันเป็นอะไรที่มหัศจรรย์มาก
และผู้ชายคนนั้นก็เป็นคนที่พิเศษที่สุด เขาเป็นผู้จัดรายการที่ยอดเยี่ยม
เธอออกเดทมานานแค่ไหนเนี่ย?
ครูสอนเต้น
ไปบอกไอ้เวรพวกนั้นให้หยุดกดกริ่งซิ
ฉันเกลียดพวกโง่นี่
ไม่เคยมีใครมากดกริ่ง นอกจากนังพวกนี้
มันมายุ่งกับเราทำไม?
เลิกกดกริ่งซะที อีเวร!
เขาถึงว่าพวกนี้เลวไง
เลิกกดสิวะ!
หยุดนะ!!
กดปุ่มพูดสิ นังโง่
นี่ แซนดร้า ลิคเคนไตน์ มาหาแคลรีซ กับคุณแมรี่ จอห์นสตัน
นั่นใครพรีเชียส?
นังแสบจากโรงเรียน
แกต้องการอะไร ?
แคลรีซฉันอยากจะคุยกับหนูเรื่องการเรียน
ไล่อีนั่นไป
แม่ฉันไม่อยากโดนตัดสวัสดิการ
และเวลามีคนมาก็จะโดนแบบนั้น
ครูลิคเคนไสตน์ไปจากที่นี่ ก่อนที่จะหนูจะเตะก้นคุณ
ก็ได้แคลรีซฉันได้คุยกับครูวิชเชอร์
เขาบอกว่า เธอเป็นหนึ่งในเด็กที่เก่งเลขของเขา
ถ้าแกไม่ไล่นังนั่นไปนะ....
เธอมี มีศักยภาพทางคณิตศาสตร์
ฉันเลยโทรไปหาคุณแม็คไนท์
จากสนง.ทางเลือกทางการศึกษา อีช วัน ทีช วัน
เป็นโรงเรียนทางเลือก
แคลรีซหนูฟังครูอยู่ไหม?
อืม
โอเค คุณแม็คไนท์ อีช วัน ทีช วัน
อยู่ที่ชั้น 11 โรงแรมเทเรซ่าถนน 125
-ไล่อีนั่นไป เพิ่งเปิดเรียนไปเมื่อ 2-3 วันก่อน
ยังไม่สายสำหรับหนูนะ
ชั้น 11
เข้าใจแล้วน่ะ
โอเค
ฉันไม่รู้ว่าโรงเรียนทางเลือกคืออะไร แต่ฉันก็สนใจ
ฉันรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ
ครูวิชเชอร์คิดว่าฉันเป็นนร.ที่ดี
ฉันรู้ว่าเขาชอบฉัน
โรงเรียนไม่ช่วยอะไรแกหรอก!
ไปลงชื่อรับสวัสดิการไป
มันคิดว่ามันเป็นใครกัน
ฉันว่าตอนนี้แกคงคิดว่าแกเก่งล่ะสิ อวดดีนัก
แกควรจะหุบปากเน่าๆของแกไว้ได้แล้ว
เพราะว่าพ่อแกมีลูกกับแก มากกว่าที่มีกับฉันใช่ไหม
แกเลยคิดว่าแกมีอะไรดีงั้นเหรอ
ไปตายซะทั้งแกแล้วก็พ่อของแกเลยไป
พรีเชียส!
ลงมานี่เดี๋ยวนี้ นังอ้วน!
แกพานังนั่นเข้ามา ในบ้านของฉัน!
ทำไมแกถึงพานังนั่นมาที่นี่
หนูไม่ได้พามา
ถ้าอย่างนั้นแล้ว นังนั่นมันมา กดออดได้อย่างไร
ฉันไม่ได้ยินแก พรีเชียส
ถ้าแกไม่ได้ปากสว่าน
บอกนังนั่นให้มาที่บ้านนี้
แล้วนังบ้านั่นมันมากด ออดได้อย่างไร
หนูไม่ได้บอกให้เค้ามา
ฉันเข้าใจล่ะ แกคงคิดว่าแกโตแล้วสิ
เพราะแกคลอดไอ้นั่นในห้องครัว
ฉันน่าจะเล่นแกให้ยับ แต่ฉันปล่อยแกไป
ฉันให้แกได้ตั้งตัวตั้งสติ
แต่ฉันจะบอกแก อีอ้วน ถ้าแกขืนคลอดอีกรอบ
นั่นจะเป็นวันสุดท้ายที่แกได้หายใจ
ฉันบอกไว้เลย
แกจะส่งนังคนขาวบ้านั่น มากดออดบ้านฉัน
มาพูดเรื่องการเรียนต่อ
แกบ้าไปแล้วเหรอนังอ้วน ขอบอกไว้เลยว่า แกจะไม่มีทางเรียนรู้อะไรได้
ไม่มีใครต้องการแกหรอก ไม่มีใครต้องการแก
แกมันโดนเอาแล้ว โดยไอ้ผัวสารเลวของฉัน
แล้วก็มีลูกสารเลวสองคน
แล้วก็หนึ่งในนั้นก็เป้นแค่สัตว์ตัวหนึ่ง
วิ่งเล่นไปได้เรื่อย ดูโง่ๆเหมือนกับแม่มันไม่มีผิด
อีอ้วน แกรู้ไหม? ฉันว่า...แกกำลังลองดีกับฉัน
ฉันว่าแกอยากเล่นงานฉัน มายุ่มย่ามกับเงินของฉัน
แล้วแกจะได้ยืนบนนั้น ดูถูกฉัน
ยังกับว่าแกเป็นผู้หญิงเต็มตัวแล้ว
ฉันจะแสดงให้แกดู ว่าผู้หญิงจริงๆเค้าเป็นกันอย่างไร
แกไม่รู้หรอก ว่าผู้หญิงจริงๆต้องทำอะไรบ้าง
ผู้หญิงจริงๆต้องเสียสละขนาดไหน
ฉันน่าจะเอาแกออกซะตอนท้อง เพราะแกมันไม่มีค่า
ฉันยังจำวันที่หมออุ้มแก ลงบนมือฉันเลย
แกมันไม่มีอะไรดี
แกยังมายิ้มเยาะฉันอีก
หยุดยิ้มสิวะ!
เอาสิตอนนี้ยิ้มสิ ยิ้มสิ นังอ้วน
ฉันจะฆ่าแก
ออกไปจากฉัน นังอ้วน
ช่องว่างและไข่?
-เบคอน ถูกค่ะ
-และ "ว่าไงหมอ?" เขากินนั่น -แครอท
-ถูกค่ะ และน้ำแข็งที่มากับถาด -น้ำแข็งก้อน
ถูกค่ะ แล้วส่วนที่อร่อยที่สุดของสเต๊ก
-ทีโบน -ผิดค่ะ
-FiletMignon -ถูกค่ะ
-และอิงลิช...โทมัสอิงลิช(ยี่ห้อ) -มัฟฟิ่น
-ถูกค่ะ นั่นล่ะ!
ลูกน่าจะพักผ่อนให้มากๆนะ
วันนี้ลูกเหนื่อยมามากพอแล้ว พรุ่งนี้รอลูกอยุ่
แล้วจำไว้ว่า แม่รักลูกนะ
วาดวิมานในอากาศ Nทำตามแผน ไปเริ่มเลย !
พรีเชียส เธอรู้มั้ยว่าฉันรักเธอ
ฉันจะเฉดหัวผู้หญิงขาวคนนี้ ออกไปจากบ้านฉัน
แล้วเอาเธอมาอยุ๋กับฉันแทน
อยากอยู่ที่เวสท์เชสเตอร์ไหม
-ลงมือก่อ... -อาชญากรรม
ทำให้พวกคุณได้รวมตัวอีกครั้ง
-งานเลี้ยง... -รุ่น
มันเป็นเวลาที่คุณเป็นแบบนี้
-คุณกำลัง... -ตั้งครรภ์
-และนี่คุณกำลัง.. -หลบหนี
-ถูกค่ะ -นั่นแหละ!
แกจะไปไหน
แกแวะไปแทง 852 ให้ฉันด้วย จองไว้ด้วยนะ
แล้วเอาขี้แมวไปทิ้งด้วย
อัเทล ไปอยู่ไหนลูก?
พรีเชียส เราจะเล่นอะไรกันดี
ออกไปไกลๆเลย
เธอน่าจะอยู่ที่โรงเรียนไม่ใช่เหรอ
แต่พี่บอกว่าจะเล่นนี่
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมเราจะไม่เล่น
ฉันไม่เคยพูดอะไรอย่างนั้น
คุณพูดอย่างนั้นกับฉัน แล้วมาบอว่าคุณไม่ได้คิดอะไรงั้นเหรอ
ฉันไม่ได้กำลังเล่นกับคุณอยุ่นะ ไม่แต่เธอโทรมา... แป๊ปนะ
อีชวันทีชวัน ถือสายรอสักครู่ค่ะ
ใช่ เค้าโทรมาที่บ้านฉัน แล้วมันไม่ใช่น้องสาวคุณแน่ เทรย์
เพราะมันไม่ใช่เค้าไง
ที่นี่ที่ไหนคะ
อีชวันทีชวัน
หนูกำลังมองหาโรงเรียนทางเลือก
ก็ที่นี่ล่ะ
มันทางเลือกยังไง
เธอตั้งใจจะถามอะไรกันแน่
ครูที่โรงเรียนบอกให้มาที่นี่
โฮเทล เทเรซ่า บอกว่ามันเป้นโรงเรียนทางเลือก
โรงเรียนทางเลือก เป็นแค่ตัวเลือกหนึ่ง เป็นแค่อีกทางเลือกที่แตกต่าง
โอเคทางเราต้องการจดหมายไล่ออก ว่าโรงเรียนได้ไล่เธอออกจริงๆแล้ว
หนูถูกไล่ออกจากโรงเรียน เพราะว่าท้อง
อย่างไรก็ตาม ก็ยังต้องมีจดหมายไล่ออกอยู่ดี ไม่งั้นเราให้เธอเข้ามาเรียนไม่ได้
คุณลิกเกนสไตน์ไม่ได้บอกอะไรเลย
อ้อ เธอคือคนที่เขาว่านั่นเอง
แคลรีส พี.โจนส์
ทางนั้นส่งจดหมายไล่ออกมาให้แล้ว
หนูต้องเริ่มเรียนวันนี้เลยมั้ย
จ่ะ ว่าแต่เธอได้รับค่าเลี้ยงดูหรือเปล่า
แม่ของหนูได้รับแล้ว สำหรับหนูแล้วก็ลูกสาวหนู
หมายความว่า แม่ของเธอได้สิทธิ์ ในการเลี้ยงดูเธอ แล้วก็ลูกของเธอ
โอเค ถ้างั้นฉันจำเป็นต้องได้รับสำเนา ของค่าใช้จ่ายของแม่เธอ
แล้วก็สำเนาบิลค่าโทรศัพท์ แล้วก็บิลค่าใช้จ่ายอื่นๆ
เราจำเป้นต้องให้เธอทดสอบ ก่อนเข้าเรียนเล้กน้อย ทดสอบความสามารถในการอ่าน แล้วก็คณิตศาสตร์ของเธอ
จะได้รู้ว่าควรจะเรียนห้องไหน
แป๊ปนะ อีชวันทีชวัน ถือสายรอสักครู่ค่ะ
ในการที่จะได้เข้าเรียนชั้น GED เธอต้องได้ตั้งแต่ 8 คะแนนขึ้นไปในการสอบ TABE
มันมักจะมีอะไรผิดพลาดเสมอ ในแบบทดสอบพวกนี้
แบบทดสอบพวกนี้เป็นตัวบอกว่า ฉันไม่มีสมอง
แบบทดสอบพวกนี้บอกว่าฉัน แม่ฉัน
ครอบครัวฉัน โง่ซะยิ่งกว่าโง่
แค่คนที่น่าเกลียด อ้วน ดำ
บางทีฉันก็อยากจะตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอด
ฉันว่าฉันคงไม่เป็นไร เพราะฉันจะดีขึ้น
ฉันหวังว่าฟ้าจะส่งเปียโนลงมา
ไม่ก็โต๊ะโซฟาทีวี...หรือแม่ใหม่สักคน
ชีวิตฉันมันต้องมีอะไรตลอดเวลา
เออดิ
เฮ้ยอย่าลืมเอาไอ้นั่นมาให้ข้านะเว้ย
ทางเลือก
นายต้องหยุดสูบบุหรี่บ้างแล้วนะ
ไม่งั้นมันจะเป็นสิ่งเดียวที่ฆ่านาย
พวกแบ่งแยกสีผิวมันก็ฆ่าเราได้เหมือนกัน
เฮ้ย อะไรวะน่ะ
แล้วฉันก็กลับมาสู่โลกของความเป็นจริง
นี่ ขอจับก้นนิ่มๆหน่อยดิ ปลาวาฬ
มองทำไม
ทำไมผู้ชายถึงชอบจับเป้า?
เฮ้ยไม่ได้ยินที่พูดเหรอ ข้าบอกว่าขอจับตูดหน่อย
พูดจิงนะ เมื่อไรจะได้ตีก้นสักที
อีนั่นมันหัวเราะว่ะ
ฉันหวังว่าพวกมันจะปล่อยฉันไป
-โง่ว่ะ -เออจริง
ไม่สนุกเลยนะนั่น
อ้าวนั่น เธอไปแล้ว
พรีเชียส
แม่ ขอเงินหน่อย
แม่หนูหิว
มาดูแลแม่หน่อยลูกพรีเชียส
ฉันหวังว่าเธอจะหยุดทำบ้าๆแบบนี้สักที
อีกวันที่ฉันร้องไห้
ฉันรู้สึกโง่มาก แต่รู้อะไรมั้ย
วันนี้บัดซบจริงๆ
นั่นเป้นเหตุผลว่าทำไมพระเจ้าหรือใครก็ตาม สร้างวันใหม่ขึ้นมา
ท้องยังคงหิวเหมือนเดิม
พวกนิโกรจะให้ฉันทิ้งลูกไปเหรอ
มันลูกของฉันนะ
-จะสั่งอะไรล่ะหนู -ขอไก่ตะกร้าหนึ่งค่ะ
-ขนาดอะไร -ไม่รู้สิ
กำลังคิดอยู่ ดูหุ่นหนูสิ
บัทชี่ ไก่10ชิ้นได้หรือยัง
สลัดมันฝรั่งด้วย
ขอบใจ
บ้า ไม่ เธอไม่เอา
เฮ้ย! จับมันสิ จับนังอ้วนนั่น
ไม่ใช่ฉันแน่นอน
หนูเรียน ABE หรือเปล่า?
ใช่
มาฆ่าเวลาสินะ
ชื่ออะไรล่ะ
แคลรีซ
จะเข้ามาไหม
อีก 20 วินาทีจะปิดประตูนะ
เป็นยังไงบ้างทุกคน
จะเข้ามาเรียนกับพวกเราไหม คอนซูเอโล
คอนซูเอโล ชั้นเรียนจะเริ่มแล้วนะ
ทุกคนคงรู้ว่า ตอนนี้พวกเราทุกคนอยู่ในชั้นเรียน ABE
นี่ไม่ใช่ GED แต่เป้นชั้นเรียนที่ จะทำให้ทุกคนพร้อมสำหรับ GED
หนังสือเล่มนี้สำคัญมาก สำหรับชั้นเรียนนี้ อย่าลืมเอามาทุกครั้ง
พวกเธอต้องใช้มันทุกวัน ขณะที่เรียนที่นี่
มันเป็นกุญแจสำคัญในการเรียนเลยล่ะ
ตอนนี้ 9.07 น.แล้วโจแอน เธอมาสาย
ครูเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอว่าอาหารเช้า เป็นมื้อที่สำคัญที่สุดของวัน
พรุ่งนี้ประตูจะล็อคตอน 9 โมงตรง
ครูอยากให้ทุกคนบอกชื่อของตัวเอง เกิดที่ไหน
สีที่ชอบ สิ่งที่ทำได้ดี แล้วก็ทำไมถึงได้มาที่นี่
ครูขอพูดคนแรกล่ะกัน
คลอดเมื่อไรล่ะ?
-ครูชื่อ -เธอหมายความว่าอย่างไร เธอไม่รู้เหรอ
...บลู เรน
-นั่นเป็นชื่อจริงๆเหรอ -ใช่แล้ว
ครูชื่อบลูเหรอ
ครูชอบสีม่วง ครูร้องเพลงได้ดี
แล้วครูมาที่นี่
เพราะว่าชอบที่จะสอน
ครูชอบร้องเพลง
รอนด้า?
ฉันหวังว่าฉันจะได้ร้องเพลง ไปที่โบสถ์ ร้องเพลงในคณะประสานเสียง
บอกให้คนอื่นรู้สิ
โอเค ฉันชื่อรอนด้า แพทริซ จอห์นสัน
มีปัญหาอะไรเหรอ
-อยากตบมันจริงๆ -อะไรนะ
ฉันเกิดที่คิงสตัน จาไมก้า ชอบสีฟ้า
ฉันทำอาหารเก่ง
แม่ฉัน เคยมีภัตตาคาร ที่ถนนอเวนิวที่ 7
ก่อนเธอจะล้มป่วย เธอสอนฉันทุกอย่าง
ฉันเลยมาที่นี่เพื่อฝึกทักษะการอ่าน จะได้ได้ GED
ฉันชื่อริต้า โรเมโร เกิดที่ฮาร์เล็มนี่ล่ะ
ฉันมาที่นี่เพราะติดยา แล้วก็โดนสั่งพักการเรียน
ฉันก็เลย ไม่เคยได้เรียนทั้งอ่านแล้วก็เขียนเลย
ฉันชอบสีดำ
แล้วเธอมีดีอะไร
แล้วเธอล่ะ มีดีอะไรโจแอน
-อะไรที่หนูทำได้ดีเหรอ ไม่ ครูหมายถึงริต้า
หนูเป็นแม่ที่ดีค่ะ แม่ที่ดีมากๆ
ฉันชื่อเจอร์เมนน์ ชอบสีแดง
บอกก่อนสิว่าเธอเกิดที่ไหน
เกิดที่บรองซ์ แล้วก็ยังคงอยู่ที่นั่นด้วย
ชอบสีแดง แต่ก่อนเคยชอบสีฟ้า
ฉันเต้นเก่งมาก
เพื่อนบ้านฉันบอกฉัน เกี่ยวกับอีชวันทีชวัน
ก็เลยมาที่นี่เพื่อที่จะหลีกหนีปัญหา
เธอก็เลยมาที่ฮาร์เล็มนี่ เพื่อที่จะหลีกหนีปัญหางั้นเหรอ
อืม
-คอนซูเอโล -หนูว่าถามตอบแบบนี้มันงี่เง่า
เธอคิดอย่างนั้นเเหรอ
แคลรีซ
หนูขอผ่านด้วยได้มั้ย
โจแอน
โอเค ฉันชื่อโจแอน
สีที่ชอบคือสีเบจจ์ฟลูออเรสเซนต์
ความใฝ่ฝันของฉันคือ มีเพลงเป็นของตัวเอง
เพลงอะไร
บอกพวกเราหน่อยว่าเธอมาจากไหน แล้วทำไมถึงได้มาเรียนที่นี่
ฉันเกิดในโรงพยาบาล Kings County
แต่แม่พาพวกเรามาอยู่ที่ฮาร์เล็มนี่ ตั้งแต่เก้าขวบ
ฉันมาเรียนเพื่อเอา$ GED แล้ว... คือฉันอยู่ในวงการเพลงน่ะ
ฉันแค่อยากเรียนจบบ้าง จะได้ดูมีการศึกษา
เริ่มกันเลย นี่คือ ABE
หนูขอพูดได้ไหม?
ฉันหวังว่าฉันจะได้นั่งหลังห้องอีกครั้ง
ฉันชื่อแคลรีซ พรีเชียส โจนส์
เรียกว่า พรีเชียส ก็ได้
ฉันอยู่ที่ฮาร์เล็ม ชอบสีเหลือง
ฉันมีปัญหากับทางโรงเรียน ก็เลยมาที่นี่
มีอะไรที่เธอทำได้ดีมั้ย
เปล่า
ทุกคนต้องมีอะไรที่ทำได้ดีสิ
ลองนึกดูสิ
เอ่อ หนูทำอาหารได้ แล้วก็
หนูไม่เคยคุยในห้องเรียนเลย
รู้สึกยังไงล่ะ
ที่นี่
ก็รู้สึกว่าอยู่ที่นี่
ทุกคนเปิดหนังสือ
เขียนวันที่ที่หัวกระดาษ แล้วก็เขียน
ครูไม่สนว่าใครจะสะกดผิด
ครูไม่สนว่าไวยากรณ์จะผิดหรือถูก แค่เขียน
เขียนอะไรก็ตามที่ทุกคนรู้สึก
ช้นเรียนนี้ มันเปรียบเสมือน การเปิดประตู ไปสู่เป้าหมาย
บางคนในห้องนี้จะบรรลุเป้าหมาย และบางคนก็อาจจะไม่
ให้เวลา 15 นาที เริ่มได้
เมื่อก่อน ฉันได้เกรด เอ-ลบ วิชาภาษาอังกฤษ และไม่จำเป็นต้องพูดอะไร
ครูเรนบอกว่าเราจะต้องอ่าน และเขียนลงในสมุดบันทึกทุกวัน
เราจะทำได้ยังไง?
แต่แล้วครูก็เห็นสีหน้ากังวลของฉัน เธอพูดว่า
"การเดินทางอันแสนยาวไกล เริ่มต้นด้วย ก้าวแรก เสมอ"
ไม่ว่ามันจะหมายถึงอะไร
เอ้า ทำงานๆๆ
เธอรักมัน รักมัน เรียนรู้มัน
คอนซูเลโอ?
ซี สำหรับ คอนซุเลโอ
C สำหรับ คิก ยัว แอส (เตะก้นคุณ)
คิก ยัว แอส มัน K ต่างหาก จะบ้าเหรอ
หนูได้ D นะ ครูเรน
D สำหรับ dick
ครูเรน บอกนังก้นปอดหน่อยว่า มันยังไม่รู้ฤทธิ์หนู
ยังกับว่าแกมีงั้นแหละ
- ช่วยเพื่อนหน่อย - E
E
F สำหรับ Fat(อ้วน)
อะไรนะ
เยี่ยม
เฮ้ย! เฮ้ย! เฮ้ย! แยกๆ
- แกว่าอะไรนะ? - หยุดได้แล้ว!
- แก ไอ้... - พอ!
-มันเพิ่งตบหนู! -พอแล้ว!
หุบปากซะ
มันเพิ่งตบหนูนะ
ออกไปก่อน
เราจะไม่ทะเลาะกันในห้องเรียน นั่งลง
C สำหรับ Cold (ความเย็นชา)
เธออยุ่ที่บ้านกับใครเหรอ
แม่
แล้วแม่ทำงานอะไร
แม่ไม่ได้ทำอะไรเลย
ครูอยากให้เธออ่านหน้านี้ให้ครูฟัง
ลองดู
สิ่งที่เธอต้องทำคืออ่านออกเสียง ให้ครูฟัง
เธอไม่จำเป็นต้องรู้ทุกคำหรอกนะ
เธอแค่ต้อง....เอาเถอะไม่เป้นไร ถ้าเอจะติดๆขัดๆบ้าง แค่ลองดู
...หรือจะพูดผิดก็ได้ แค่พูดสิ่งที่เธอรู้
ลองดูหน่อย เธอทำได้น่า ลองดู ทีละคำ
-ฟังครูอยู่หรือเปล่า พรีเชียส
ครูแค่อยากรู้ว่า ความสามารถในการอ่านของเธอ อยู่ระดับไหน
เพราะฉันดูคะแนนแกแล้ว
จะเรียนสูงเรอะ แกมันเป็นนังโง่!
ลองอ่านดู โอเคมั้ย
ช่วยครูก่อน แล้วครูถึงจะสามารถช่วยเธอได้
เราจะค่อยไล่ไปนะ ทีละคำ
ครูอยากให้เธอทำให้ได้ดีกว่าแม่เธอ
-งั้นครูจะโทรเรียกพยาบาลล่ะ -ไม่ต้อง
มันไม่เห็นจะต่างเลย
ทำไมล่ะ
หนูทำไม่ได้ ครูเรน
พยายามสิ
A
นี่คำว่าอะไร?
เธอรู้อักษรนี่นา ต่อเลย
"D"
"A"
"Y"
อ่านเป็นคำได้มั้ย
"Day"
แล้วคำนี้อ่านว่าอะไร
Ate. Ate.
ดีมาก เกือบถูกละ จริงๆมันอ่านว่า "At"
"At"
"The"
ออกเสียงเลย
"Beach"
มันอ่านว่า "Shore"(ชายฝั่ง) ใกล้เคียงกับคำว่า"Beach"(ชายหาด)นะ
ดีมาก
อ่ะ ทีนี้ลองอ่านทั้งหมดให้ครูฟัง
"A"
"Day"
"At The"
"Shore"
ย้ายก้นแกมานี่สิ
ตอนเช้าไปไหนมา
ได้ยินที่ฉันพูดกะแกมั้ย แกไปอยู่ทีไหนมาตอนเช้า
โรงเรียน หนูอยู่ที่โรงเรียนมา
แกมันนังกะหรี่ขี้โกหก
-หนูไม่ได้โกหก -หนูไม่ได้โกหก
นักสังคมสงเคราะห์โทรมา บอกว่าเค้าจะตัดงบของแกที่จะให้ฉันออก
เพราะว่าเธอ ไม่ได้ไปโรงเรียนอย่างสม่ำเสมอ
ก็หนูบอกว่าหนูโดนไล่ออกแล้ว
หนูก็อยู่กับบ้านแทบทุกวัน มาตลอดสองอาทิตย์แล้ว
แต่แกไม่ได้บอกฉัน ว่าวันนี้ไม่มีเรียน
หนูบอกแม่ไปแล้วว่า หนูไปโรงเรียนมาแล้วตอนเช้า
แกจะเอาอะไรลงไปผัด ไม่ใช่เหรอ?
พรีเชียส แกมีอะไร ที่อยากพูดเหรอ?
-ไม่ค่ะ ถ้างั้นก็อย่ามาทำปึ้งปั้งประชดฉันแบบนี้
เข้าใจไหม??
ค่ะ แม่
ฉันว่าแกน่ะ ลืมเรื่องไอ้โรงเรียนบ้าๆนั่นซะ แล้วไสก้นใหญ่ๆของแกไปอยู่สถานสงเคราะห์ได้แล้ว
หนูได้เงินค่าครองชีพจากทางโรงเรียน
งี่เง่า ค่าครองชีพบ้าอะไร
ช่างหัวเงินค่าครองชีพ ฉันบอกให้ไสตูดใหญ่ๆของแกไปสถานสงเคราะห์ได้แล้ว
ตอนนี้?
จะไปบ้าอะไรตอนนี้เล่า นี่มันกลางดึกนะ ป่านนี้มมันก็ปิดไปหมดแล้ว
แกต้องไปที่นั่นตอน 7 โมงเช้า
ตอนเช้า ถ้าแกยังอยากจะคุยอยู่
บ้าเอ๊ย
แกคิดว่าแกดีแล้วยังงั้นเหรอ คิดยังงั้นจริงๆเหรอ
แกดีเกินไปสำหรับสถานสงเคราะห์เหรอ
คุณพูดว่าคนขาวได้รับการช่วยเหลือ มากกว่าคนดำใช่ไหมครับ
ฉันพูดว่าได้รับการบำบัดนะ
เร็วๆเข้าสิ ฉันนั่งจนจะหิวตายอยู่แล้ว
แกจะทำยังไง หือ ถ้าฉันอดอาหารตาย
แกจะทำยังไงต่อจากนั้น
อ้อ ลืมไป ไปโรงเรียน
อีช...อะไรนะ นังนั่นว่าไงนะ อีชวันทีชวัน
อีชวันทีชวัน?
หึ พวกมันไม่รุ้ ว่ามันกำลังสอนใครอยู่
เพราะแกจะไม่ได้อะไรเลยไงเล่า
ฟังมันเข้าไปสิ พวกคนขาวน่ะ
ฟังมันเข้าไป จนชีวิตแกระยำ
พรีเชียส ฉันหิวแล้ว
แกไม่ได้ใส่ผักกาดเหรอ กับไอ้ขาหมูนี่
แล้วมันควรมั้ยที่จะให้ฉันกินไอ้ขาหมูนี่ ดดยไม่มีผักกาด
แล้วทำไมไอ้ขาหมูนี่ มันขนเยอะจัง
งั้นแกกินมันเองละกัน มากินซะ
-หนูยังไม่หิว -แกหิวแล้ว
พรีเชียส ถ้าแกไม่เอาไอ้จานบ้านี่ไปนะ...
แกไปเอามาให้ฉันใหม่ตอนแกกินเสร็จ แกเป็นคนทำ แกต้องกินมัน
รีบกินเข้า พรีเชียส ฉันก็หิวเหมือนกัน
อย่าปล่อยให้มันเย็นล่ะ เพราะไอ้ขาหมูนี่ถ้ามันเย็น รสชาติแย่ยังกะขี้
งั้นเล่าให้ฉันฟังเรื่อง.. ชีวิตที่บ้าน
ไม่มีอะไรให้พูดถึงหรอกค่ะ
ที่นี่ปลอดภัย เล่ามาเถอะ
เกิดอะไรขึ้น?
หนูนึกถึงอะไรเป็นอย่างแรก
เวลาคิดถึงบ้าน?
หนูแค่อยากมีทีวีของตัวเอง จะได้ดูอยู่ในห้องของหนู
ถ้าหนูมีทีวีของตัวเอง หนูก็คงไม่ต้องนั่งดูกับแม่
แล้วมันเป็นยังไง เวลาดูทีวีกับแม่น่ะ?
คุณชอบดูทีวีกับแม่ไหม?
ฉันต้องรู้เรื่องชีวิตที่บ้านของหนู ฉันต้องรู้ว่าหนูอยู่ยังไง
แม่หนูเหมือนปลาวาฬบนโซฟา
แม่บอกว่าหนูกินตลอดเวลา แต่ก็บังคับให้หนูกินตลอด
แล้วเธอก็เรียกหนูว่า ยัยอ้วน
แม่บอกว่าอพาร์ทเม้นต์มันเล็กเพราะหนู
แม่จะออกจากบ้านก็เฉพาะตอนไปเล่นหวย
หนูอยากนั่งอยู่บ้านกับแม่ทุกวัน
เอาผ้าม่านลง
แล้วก็ดูทีวี กิน ดูทีวี แล้วก็กินอีก
แล้วคุณช่วยได้หรือเปล่าล่ะ?
เราคุยเรื่องอื่นกันได้หรือยัง?
แล้วลูกคนแรกล่ะ?
มองโกเหรอ?
มองโกเป็น....นั่นคือ....
มองโก ย่อมาจากมองโกลอยด์
หนูเรียกลูกด้วยชื่อนั้นเหรอ? มันคืออะไร? ชื่อเล่น?
เธอเป็นดาวน์ซินโดรม(ปัญญาอ่อน)
สบายดีไหม พรีเชียส?
คุณยายทูซี่จะพา มองโก มาที่บ้านเรา
ตอนที่นักสังคมสงเคราะห์มา จะได้ดูเหมือนว่าเธออยู่กับเรา
ไปเปิดประตูสิวะ
เห็นมั้ยแกทำอะไรลงไป บ้าเอ้ย
แล้วแม่ก็หาเงิน กับแสตมป์แลกอาหาร มาให้หนูกับมองโก
นี่มันใครกัน
นี่คุณเทอเนอร์
นักสังคมสงเคราะห์มา
แล้วทำไมแกไม่บอกฉันว่า อีนั่น จะมาเร็วขนาดนี้?
วิกฉันล่ะ ไปเอาวิกฉันมา!
ขึ้นมาเลยค่ะ!
ลิปสติกฉันไปไหน?
ขอบคุณ ขอบคุณ
-อย่ามาจับฉัน -ปล่อยเด็กมันไปเถอะ
ไปยุ่งเรื่องของตัวเองเถอะ
-ว่าไง พรีเชียส -หวัดดีค่ะ
-สวัสดีค่ะคุณเทอเนอร์ สบายดีเหรอคะ? -หวัดดี แมรี่ สบายดีนะ?
ขอโทษด้วยนะคะ หลานสาวตัวน้อยของฉันเพิ่งทำหล่นน่ะ
เชิญค่ะ เชิญนั่ง รกหน่อยนะคะ
-ขอบคุณค่ะ -ขอบคุณ
เป็นไงบ้างแมรี่
สบายดีค่ะคุณเทอเนอร์ ขอบคุณที่ถาม
คุณพามองโกไปหาหมอ ครั้งล่าสุดเมื่อไรคะ?
พรีเชียสเราพาเค้าไปเมื่อไรนะ? มองโกน่ะ?
เดือนที่แล้ว
ใช่วันที่ 16 วันที่ 16 ใช่แล้วค่ะ
อ๋อค่ะ แล้วหมอว่ายังไงบ้าง?
เขาบอกว่า เธอมีพัฒนาการที่ดีขึ้น
เธอดูดีทีเดียว
-นั่นดีมากเลยค่ะ -ใช่แล้วค่ะคุณ
คุณออกไปหางานทำหรือเปล่าคะ?
ไปค่ะ คุณเทอเนอร์ ฉันไป แต่เขาก็พูดเหมือนกันหมด
แบบว่า เดี๋ยวจะติดต่อกลับไป เดี๋ยวจะแจ้งให้ทราบ
ออกไปหางานล่าสุดเมื่อไรคะ?
สัปดาห์ที่แล้วค่ะ ฉันกรอกใบสมัครไว้2-3ที่
แล้วเขาก็บอกเหมือนเดิม ว่าจะโทรมาหา
แม่!
ไม่ ไม่
นั่นเตาไมโครเวฟใหม่เหรอคะ?
มะ..ไมโครเวฟ
อ่อ เปล่าค่ะ เราอุ่นของในนั้นน่ะ
-อ่อ ค่ะ มันคือเตาปิ้ง -ค่ะ ใช่ค่ะ
โอเค แล้วฉันจะมาพบคุณใหม่
สัปดาห์หน้าหรือวันอื่นนะคะ
-สัปดาห์หน้าหรือวันอื่น? -ค่ะ
โอเค คุณพอจะรู้เวลา.... ที่คุณจะมาไหมคะ?
-แล้วจะแจ้งให้ทราบนะคะ -โอเคค่ะ
-แล้วจะแจ้งให้ทราบ -ขอบคุณมากค่ะ
พรีเชียสมีอะไรจะถามฉันไหม?
สบายดีนะพรีเชียส?
สบายดีค่ะ แล้วคุณล่ะ?
ดีจ้ะ ขอบคุณนะ
เอาล่ะสาวๆ ขอบคุณที่สละเวลานะคะ
ขอบคุณมากค่ะคุณเทอเนอร์ ขอให้วันนี้เป็นวันดีนะคะ
-คุณด้วยนะ บาย ชีลา -บายค่ะ
มาเอาอีนี่...มาเอาเธอไปสิ
ดื้นอยู่นั่นแหละ ตอนฉันคุยกับนังนั่นน่ะ
รำคาญเป็นบ้า
แล้วมันยังโยนลูกอม ลงพื้นอีก
อย่างกับสัตว์
แล้วแกยังจะเอามาให้มันกินอีก เอาวางไว้ที่พื้น!
แล้วแกก็ไปเอาอันใหม่มา ให้มันซะ
แกนี่มันโคตรโง่ เหมือนลูกแกไม่มีผิด
แล้วนังนั่นมันก็จะมาอีก แล้วฉันก็ต้องมาเล่นละคร?
ฉันละเบื่อ
แล้วแม่จะส่ายหัว ทำซากอะไร
ไม่ได้ทำให้อะไรมันดีขึ้นเล้ย
รู้อะไรไหม? มาคุยเรื่องคุณพ่อของเธอกัน
เล่าถึงความสัมพันธ์กับเขาสิ
ฉันก็รู้พอๆกับที่คุณรู้แหละค่ะ คุณไวท์
ฉันชื่อ ไวส์
เล่าเรื่องพ่อของหนูสิ เท่าที่หนูรู้
เพราะมันสำคัญ ว่าหนูรู้หรือเปล่า
เขาทำให้หนูมีเด็กนี่ แล้วก็คนก่อน แต่หนู....
หนูบอกว่าเขาทำให้อะไรนะ?
-เปล่า ไม่ แคลรีซ หนูเพิ่งบอก
ว่าพ่อหนูทำอะไรสักอย่าง
-ฉันได้ยินหนูพูด.... -คุณไม่ได้ยินมัน
-ฉันได้ยินหนูบอกว่าพ่อ.... -หนูไม่ได้พูดอะไรทั้งนั้นแหละ
-ฉันไม่ว่าอะไรหนูหรอก -หนูไม่ได้พูดอะไรแบบนั้น
-แต่ฉันต้องรู้เรื่องนี้ -คุยเรื่องอื่นเถอะ
ฉันต้องรู้เรื่องนี้เพื่อที่จะช่วยหนู
-บ้าเอ้ยเปลี่ยนเรื่องได้มั้ย? -โอเค
งั้นเจอกันคราวหน้าละกัน หรือบางทีหนูอาจจะได้เจอคนอื่น
แต่หนูต้องคุยกับใครสักคน ถ้าหนูอยากได้เช็ค
หนูเห็นแวมไพร์ด้วย
พวกเขามาตอนดึก บอกว่าหนูเป็นหนึ่งในพวกเขา
เขาว่า "พรีเชียส เธอต้องอยู่กับเรา"
แล้วเขาก็ลงบันได ผ่านพื้นห้องไป
คนที่อยู่ใต้เรา เขาเป็นแวมไพร์
นั่นแหละที่ที่เขาควรไป
พวกเขาสกปรกมาก
ทิ้งผ้าอนามัยใช้แล้ว ไว้ในกองขยะ
ไม่คิดจะเอาออกไปทิ้งด้วยซ้ำ
แม่ไม่ได้สอนมาเลย
หนูไปหาหมอมาด้วย มันดีจัง
ครูเรนเป็นลมตอนที่รู้เรื่อง หนูไม่เคยไปหาหมอเลย
ไม่รู้ว่าหนูคลอดลูกคนแรกได้ยังไง บนพื้นห้องครัว
ในตอนที่แม่เตะหนู เข้าที่หัว
นั่นแหละสิ่งที่ คุณกำลังพูดถึง
ตอนที่คุณบอกให้หนู พูดเรื่องที่อยู่ในใจ
และแล้วเรื่องเช็คสวัสดิการ ก็จบลงแบบนั้น
ฉันโกหกไม่ได้แล้ว ฉันไม่น่าหลุดปากไปเลย
แม่ต้องฆ่าฉันแน่ๆ
ว้าว!
นี่เราเสร็จกันยัง?
วันนี้ฉันไม่ทะเลาะนะ
ตอนกลางคืน เราไปทัศนศึกษากัน
ยัยพวกนี้บ้าบอมากๆ
และไม่เคยมีใครจับมือฉันแบบนั้นมาก่อน
ในฐานะผู้สมัคร ตัวแทนพรรค แดโมแครต
เพื่อชิงตำแหน่ง ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
...และเพราะได้ทำลายมัน ตอนนี้เราไม่รู้ว่า....
...และคำสาบานที่คุณกำลังจะกล่าว จะเป็นความจริงความจริงโดยแท้
ผมยังคงมีความฝัน
เป็นความฝันที่มาจากความฝันของชาวอเมริกัน
ผมฝันว่าวันหนึ่ง
ประเทศนี้ จะหยัดยืนขึ้น และจรรโลงความหมาย ที่แท้จริงของ...
ฉันจะสอนสิ่งเหล่านี้ให้ลูก
เรายึดถือความจริงเหล่านี้เป็นการยืนยันว่า
มนุษย์ทุกคนถูกสร้างขึ้นมาอย่างเท่าเทียมกัน
อย่ากลัวน่า เหลวไหล ไม่จริงเลย
ครูหมายถึง...ให้หนูเขียนใหม่หมดเลยเหรอ?
ไม่จ้ะถ้าจะให้ฉัน อธิบาย...
-เดี๋ยวก็รู้ -ครูคิดว่าหนูโง่เหรอ?
ไม่พระเจ้า ที่ฉันเชื่อในตัวเธอ?
ที่ฉันคิดว่าเธอวิเศษมากน่ะเหรอ?
ค่ะ แต่หนูไม่รู้จะทำไง
เอาล่ะค่อยๆทำไปนะ โอเค ใครต่อ?
ฉันมีความสุขที่ได้เขียน
-เอาเลย รอนด้า -ฉันมีความสุขที่ได้มาเรียน
ครูเรนบอกว่าเราจะเขียนบันทึกทุกวัน
และครูจะเขียนกลับมาหาเราทุกวันเช่นกัน
เมื่อวาน ฉันไปโบสถ์เป็นครั่งแรก นับตังแต้มาที่ประเทศนี้
ฉานไป๊จ้นถึงบรุ๊คลิน
โบสถ์เป๊นห้องแถวตังอยู่มุมถนน ข่างท้างรถไฟ้
หลวงผ่อเทศน์อยู่ 2 ชั่วโมงครึ่ง
-เรื่อง พระยะโฮวาห์ -รอนด้า! รอนด้า!
และกำเนิดของพระเยซูบุตรของพระเจ้าเมสสิยาห์ พระยะโฮวาห์
นั่นนิทานเหรอ?
นั่งลงได้
มีใครทำงานนี้มาอีกบ้าง?
แม่บอกว่าโรงเรียนนี้มันห่วย
เรียนไปก็อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้
-นี่เป็นนิทานชื่อว่า "หลงมนต์เสน่ห์" -แม่คิดผิดเรื่องนั้น ฉันกำลังเรียนรู้
กาลครั้งหนึ่ง ณ ดินแดนอันไกลโพ้น
ที่พำนักของเจ้าหญิงผู้เลอโฉม นามว่า โจแอน...นา
เธอช่างผอมและสูง สูงเป็นพิเศษ
หนุ่มๆทุกคนรักเธอ ไม่ว่าจะตัวใหญ่หรือเล็ก
เว้นเสียแต่หนุ่มโง่เขลาคนหนึ่ง เขาช่างโง่และซื่อบื้อ
และนอกจากบรรดาหนุ่มหล่อที่รักเธอ เขาเป็นคนที่หล่อที่สุด
-หนูแต่งได้ถึงแค่นี้ -เริ่มต้นเรื่องได้ดีจ้ะ
คิดถึงมองโกตัวน้อยแล้ว หนูคิดถึงเธอ
นั่นเป็นวิธีเริ่มนิทานนะ
ฉันดีใจที่หนูน้อยกำลังจะเกิด
ฉันจะอ่านเรื่องนี้ให้ลูกฟัง แล้วก็ทาสีห้องใหม่ด้วย
ฟังนะลูก แม่ไม่ได้โง่
แม่รักหนู ฟังนะ
กาลครั้งหนึ่ง มีองค์หญิงเจ้าเสน่ห์องค์หนึ่ง
เธออยู่ในฟองอากาศวิเศษ ใต้ท้องทะเล
และเธอนั้นมาจากผืนดิน
หยุดแหกปาก
เขาชื่อว่า อับดุล จามาล ลิวอิส โจนส์
เขาแข็งแรง แม่ของเขารักเขา
อาหารในโรงพยาบาลนี้ ไม่น่ากินเลย
นี่ไม่ใช่ของที่นี่หรอก
แล้วของที่ไหนคะ?
ร้านเล็กๆแถวบ้านฉันน่ะ
เขาขายอาหารออร์แกนิค ฉันเลยไม่ต้องกิน
พวกเนื้ออะไรก็ไม่รู้ ที่เขาขายกันข้างล่าง
คุณซื้อมาฝากหนูได้ไหม? หนูไม่ชอบผลไม้ หนูชอบแม็คโดนัลด์
อย่างแรกเลย ฉันไม่กินแม็คโดนัลด์
อย่างที่สอง เธอไม่จำเป็นต้องกิน แม็คโดนัลด์เหมือนกัน
มันไม่ดีต่อสุขภาพ
แต่หนูชอบแม็คโดนัลด์ เราชอบแม็คโดนัลด์ใช่ไหม?
ตรงนี้ก็ชอบแม็คโดนัลด์เหมือนกันค่ะ
ฉันเกลียดแม็คโดนัลด์
ฉันอยากกินอาหารออร์แกนิค แบบที่คุณกินน่ะ
จะบอกอะไรให้ฟัง
ตอนที่ออกจากโรงพยาบาล เธอกับเพื่อนๆของเธอ
พากันไปที่แม็คโดนัลด์
แล้วกินแม็คโดนัลด์ เท่าที่อยากกิน
แต่ตอนนี้ เธอต้องดูแลสุขภาพก่อน
คุณเป็นหมอใช่ไหม
-คุณเป็นหมอของเธอเหรอ? -ฉันเป็นหมอไหมน่ะเหรอ?
-อื้ม -ฉันเป็นผู้ช่วยพยาบาล
นางพยาบาล จอห์น-จอห์น
ตลกดีเนอะ?
แหม ก็คุณเป็นผู้ชายนี่
-ไม่เคยเห็นบุรุษพยาบาลเหรอ? -ไม่อะ
แต่ท่าทางไม่เหมือนคุณ
ฉันเป็นบุรุษพยาบาล นายพยาบาล จอห์น แม็คเฟ็ดเด็น
แล้วคุณได้อยู่ในห้อง ตอนที่เธอคลอดไหม?
แบบว่าคุณอยู่ตรงหว่างขา
โจแอน อย่าบ้าน่า!
เป็นไงบ้าง? เขาร้องไหม?
มันเจ็บ
สาวแกร่งอย่างเธอถึงกับกรีดร้องเลยเหรอ?
ไม่แกร่งเท่าไรตอนมีเด็กจะออกจากตัวฉัน เจ็บเหมือนตกนรกเลย
-คุณแต่งงานหรือยัง? -เงียบน่า!
มีแฟนหรือเปล่า?
-ทำไมถามอย่างนี้? เขาไม่อยากได้เธอหรอก -เธอรู้ได้ไง?
ทำไมเธอไม่เลิกทำตัวเป็นคุณโส สัก 10 นาที?
พวกนี้เป็นอะไรกันไปเนี่ย?
คุณไม่อยากได้เธอใช่ไหม?
ฉันล่ะอยากเป็นแคนตาลูปในถ้วยนั่น
เขาจะได้แอ้มเธอใช่ไหม?
โอเค ไม่ล่ะ ฉันต้องไปแล้ว
ไม่ๆ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก
จูบหนูด้วยได้ไหมค้าพยาบาลจอห์น?
-สวัสดียามบ่าย สาวๆ -บายค่ะ คุณพยาบาลจอห์น
-บาย! -ฝันดีนะค้าพยาบาลจอห์น-จอห์น
พรีเชียสกับจอห์น-จอห์น
นั่งอยู่ใต้ต้นไม้
-เ-อ-า-กั-น -หุบปาก! พวกเธอนี่แสบจริงๆ
เธอคิดว่าเขาจะนอนค้างที่นี่ไหม?
เดี๋ยวเธอคงกลับไปเขียน เรื่องพยาบาลจอห์นแน่เลย!
ถึงครูเรนที่รัก
หลายปีที่ผ่านมาหนูนั่งในห้องเรียน แต่ไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
ตอนนี้หนูมีลูกอีกครั้งเพราะพ่อของหนู
หนูอยากมีแฟนสักคน เหมือนสาวๆคนอื่น
หนูจะได้รู้สึกว่า ต้องออกจากโรงเรียน
หนูรักลูก แต่ก็อยากมาโรงเรียน
นักสังคมสงเคราะห์ถามหนูว่า หนูอยากให้คนอื่น
รับอุปการะมองโกกับอับดุลไหม อยากฆ่าเค้าจริงๆ
เธอไม่เคยช่วยหนูเลย แต่ตอนนี้กลับจะมาเอาลูกหนูไป
ถ้าเธอเอาอับดุลไป หนูก็คงไม่เหลืออะไรอีกแล้ว
ถึงพรีเชียสที่รัก
ครูคิดว่าความรับผิดชอบแรกของหนู ก็คือต่อตัวหนูเอง
ถ้าหนูเลี้ยงอับดุลเอง หนูอาจไม่เหลืออะไรเลย
หนูกำลังเรียนอ่านเรียนเขียน นั่นคือทุกอย่าง
หนูกลับมาเรียนนะ ถ้าออกจากโรงพยาบาลแล้ว
หนูยังอายุแค่ 17 เอง
นี่มันเหมือนถุงยางไซส์ยักษ์เลย
เอาไว้ใช้กับพยาบาลจอห์นนะ
ไม่เห็นจะเหมือนเล้ยยย ผมเธอยุ่งชะมัด
-ฉันล่ะยอมเธอเลย แม่สาวละติน -หุบปากไปเลยย่ะ!
ฉันเอาสมุดมาให้
ขอบใจ
มีอะไรอะ?
เปล่า
แน่ใจนะ?
อื้ม แน่สิ
อืม เบื่อแล้วอะ ไปแล้วนะ บาย
บาย คุณทูซี่
ปากเธอนี่เน่าจริงๆ
หมวกคุณนี่เน่าจริงๆ
นั่นล่ะคือสิ่งที่ผิด ที่เธอไปคบเพื่อนแบบนั้น
อ่ะ นี่ลูกเธอ
มันอาจจะเป็นครั้งสุดท้ายนะ ที่เธอจะมีโอกาสได้เห็นเค้า
ยายแวะมาเยี่ยมและบอกว่า
มีแต่หมาเท่านั้นแหละ ที่จะทิ้งลูกแล้วเดินหนีไป
แม้แต่หมายังไม่ทำ
พูดทีหลังว่า "แม้แต่หมายังไม่ทำ"
ยายภูมิใจในตัวแก แกไม่เหมือนแม่แกเลย
คุณยายเธออยู่ไหน ตอนพ่อข่มขืนเธอ?
ตอนนี้มองโกอยู่ไหน?
อะไรจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเธอ ในสถานการณ์นี้?
ครูเรนครูถามหนูเยอะจัง
บางครั้ง หนูก็อยากหยุดหายใจไปเลย
หนูแค่อยากเป็นแม่ที่ดี
การเป็นแม่ที่ดีอาจหมายถึง ให้อับดุลได้รับการเลี้ยงดูอย่างดี
โดยคนที่พร้อมจะเลี้ยงดูเขา มากกว่าเธอ
ครูเรน หนูพร้อมที่จะเลี้ยง ลูกของหนูเอง
ใครจะช่วยเธอล่ะ?
เธอจะส่งเสียตัวเองยังไง?
จะเรียนเขียนอ่านต่อไปยังไง?
กรมสงเคราะห์มีสวัสดิการช่วยแม่
เธอก็เห็นว่าสวัสดิการช่วยแม่เธอยังไง
เธอสามารถมี GED ได้
แล้วไปเรียมหาลัย เธอจะทำอะไรก็ได้ พรีเชียส
พี่มาแล้วเหรอ?
เขาชื่ออะไรล่ะ?
ขอหนูอุ้มได้ไหม?
ว่าไงพรีเชียส
หวัดดีแม่
แกไปคลอดมาเหรอ?
เด็กผู้ชาย
แกหายไปไหนมาตั้งนาน?
ขอฉันดูหน่อย
ฉันอุ้มได้ไหม?
เขาหน้าเหมือนพ่อเขา
เขาชื่อ อับดุล
วางของพวกนั้นซะ แล้วไปหาอะไรมาให้ฉันดื่มหน่อย
นังสารเลว!
-นังอ้วนเลว! -บ้าไปแล้วเหรอแม่?
ฉันบ้าไหมน่ะเหรอ? ถ้าฉัน
แกทำลายชีวิตฉัน!
แกแย่งผัวฉัน แล้วก็คลอดเด็กพวกนี้มาอีก
แถมแกยังทำให้ฉันโดนตัดสวัสดิการ
เพราะปากอ้วนๆของแก มันพูดไม่คิด!
หนูไม่ได้โง่แล้วหนูก็ไม่ได้แย่งผัวแม่ ผัวแม่นั่นแหละข่มขืนหนู!
ไม่มีใครเขาเอาแกหรอก!
อีบ้าอย่ามาแตะฉัน!
แมรี่อย่าไปยุ่งกับเขา!
หนูขอดูเด็กได้หรือยัง?
B... C... D...
E... F... G... H...
I... J... K...
ฉันเบื่อการช็อปปิ้ง
แหงล่ะ เพราะมันทำให้เธอ กระเป๋าแฟบ
มันไม่...
ฉันจะโทรเรียกตำรวจ
บอกฉันด้วยว่าเห็นอะไรตรงนั้น
ฉันรู้จากสีหน้าของครูเรน ว่าฉันจะไม่ต้องเร่ร่อนอีกแล้ว
ฉันแค่ไม่รู้ว่า ฉันจะได้ไปอยู่ที่ไหนก็เท่านั้น
ฉันจะถือสายรอค่ะ
ฉันเสียใจแทนเธอ
เธอแค่ครูสอน เอบีซี ไม่ใช่นักสังคมสงเคราะห์
นี่มันอะไรกัน?
แต่เธอเป็นคนเดียวที่ฉันนึกถึง
เอาล่ะ พอเพื่อนๆมาถึง บอกให้พวกเขาเขียนด้วย
แล้วให้คนที่แก่สุดในห้องดูแล โอเคมั้ย?
คอนซูเอโล ฉันรู้ว่าไม่ใช่ฝีมือเธอ มานี่สิ
ครูเรน หนูอยู่ไม่ได้ พูดจริงๆนะ หนูพยายามพูดกับ
คอนซูเอโล เธอต้องไม่โดดเรียน แล้วฉันก็ไม่มีเวลาคุยเรื่องนี้ตอนนี้
เอาเงินนี้ไป ไปซื้อเสื้อผ้ามาให้พรีเชียส
ด่วนเลย แล้วเงินทอนมาคืนด้วย
เด็กอายุ 16 กับทารกอายุ 3 วัน
เด็กไม่ได้เลือดออก ฉันคิดว่านี่เป็นเลือดของพรีเชียส
อ้าว แล้วทำไมคุณไม่บอกฉันก่อน?
เราจะหาที่อยู่ให้เธอ
โจแอน เธอมาสาย
รอนด้า เธอไม่ใช่คุณครู
โจแอน วันนี้ ครูเรนยุ่งเรื่องพรีเชียส
ฉันเลยมาเป็นคุณครู
โอเค ทำไมล่ะ?
-พรีเชียสไปไหน? -นั่งลงแล้วหยิบหนังสือออกมาเถอะ
โจแอน เธออยากแรป ให้เด็กฟังไหม?
ทำไมเด็กมาอยู่นี่อะ?
-โจแอนจะแรปให้เธอฟัง -ไหนดูซิ
เธอดีนะ เธอไม่อันตราย
ทำไมห่อเด็ก ด้วยผ้าห่มเปื้อนเลือดล่ะ?
-โจแอน ขำอะไร? -ถามจริงๆ เกิดอะไรขึ้น
เธอไม่อยากรู้หรอกว่า มันมาอยู่บนผ้าห่มได้ไง
รู้ไหมปัญหาของเธอคืออะไร โจแอน?
เธอน่ะ ไม่เคยจริงจังกับอะไรเลยน่ะสิ
-เจอร์เมน ฉันคิดว่าเธอจะดีนะ -โอเค รอนด้า
โจแอน เลิกหัวเราะใส่หน้าเด็กซะที
ควีนส์
เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
บอกฉันสิว่ามีอะไร!
ไม่ นี่ไม่ใช่เรื่องตลกนะ
โจแอน เด็กเปื้อนเลือดน่ะ ไม่มีอะไรน่าขำหรอก
ฉันมีเพื่อนชาวอินเดียตะวันตก ที่เป็นสมาชิกสภา
ฉันจะลองให้เธอช่วย รอก่อนนะ
ฉันค้นเจอแผนการสอนในบันทึก เราจะ...
แคลรีซ โจนส์
คุณลิซ่า เป็นไงบ้างคะ
ไม่รู้สิ
ฉันไปดูหนังมาเมื่อคือ เรื่องบาร์ฟลาย ห่วยจริงๆ
-เสียใจด้วยค่ะ -มันอยู่บนโต๊ะน่ะ ถือสายรอได้ไหมคะ?
มีปัญหาอะไรหรือเปล่า พรีเชียส
ลูกหนูตัวเหม็นมาก
ที่นี่ ไม่ใช่ศาลาพักใจนะยะ พาเด็กไปนั่งไป
-ก็นั่งอยู่นี่ไง -ที่เก้าอี้ตัวเองน่ะ
อย่างแรกเลย
คือหุบปาก...
ครูเรน ทำไมให้รอนด้าสอนล่ะคะ?
เธอพูดภาษาอังกฤษไม่เป็นด้วยซ้ำ
ให้รอนด้าคุมไปเถอะ
-หุบปากบ้านๆของแกซะ -อะไรคือ "หุบปากบ้านๆ" วะ?
ค่ะ แบรนด้า ยังอยู่ไหม?
เลขประกันสังคม 4 ตัวสุดท้ายคือ...
2-4-2-1
-ริต้า? -ฉันแค่อยากรู้ว่า "ราศีกุมภ์" สะกดยังไง?
-มีใครรู้วิธีสะกด "ราศีกุมภ์" ไหม? -ร-า-ศี-กุ-ม-ภ์
งั้นสะกดคำ "ผู้ชาย" ได้มั้ย?
แล้วแกสะกดคำว่า "นังร่าน" ได้ปะ?
งั้นมาเรียนรู้กัน
เธออยากสะกด "นังร่าน" คอนซูเอโล ฉันจะใบ้ตัวแรกให้
แล้วเธอสะกด เข้าเมืองโดยผิดกฎหมาย เป็นไหม?
เยี่ยม ขอบคุณค่ะ
เธอใช้คำว่า "นังร่าน" ในประโยคได้ป่าว?
คอนซูเอโลเป็นนังร่าน...
-แกเป็นอีตัวคนเดียวในนี้... -โจแอนไม่ใช่นังร่าน
เยี่ยม เธอได้ดาวทอง
แต่หนูก็รู้ว่าเธอชอบแบบนั้น
เธอก็แค่ไม่มั่นคง
-คุณว่างั้นเหรอ? -อื้ม
-ไก่นั่นอร่อยจัง -อร่อยจริงๆ เธออิ่มแล้วเหรอ?
มันคงหมดแล้วล่ะสิ ใช่ไหม?
-มีอีกไหมคะ? -มีสิ
เอาไว้ทีหลังนะ ไม่ใช่ตอนนี้
หนูไม่อยากให้ครูคิดว่าหนูตะกละ
เธอไม่ได้ตะกละซะหน่อย เธอหิว เดี๋ยวฉันเติมให้นะ
หนูว่า บางทีหนูก็กิน มากเกินไป
ไม่ เปล่าซะหน่อย
-บลู นั่นเธอเหรอ? -ไม่เสมอไปหรอก
มาทำอะไรที่นี่เนี่ย?
ก็นี่บ้านฉัน ทำไมไม่บอกฉันล่ะ?
-ว่าไงจ๊ะ -นี่คือ...นี่คือ...
นี่ แคทเธอรีน พรีเชียส
-เธอโอเคนะ? -ดีจังที่ได้เจอเธอ ในที่สุด
โอ้ พระเจ้า เลสเบี้ยนทั้งนั้น
-นี่คือ อับดุล -เขาหล่อจัง หน้าเหมือนเธอเลย
พรีเชียส ขอฉันอุ้มได้ไหม?
คุณอุ้มเป็นเหรอ?
พวกเขาใจดี พอที่จะให้เราอยู่ที่บ้านเขา
จนกว่าฉันจะมีที่อยู่
-เขาหนักจัง โอ้ พระเจ้า! -อยากอุ้มไหม?
ฉันว่าพวกตัวละครในทีวี คงรู้สึกอย่างนี้ตอนคริสมาสต์
-อย่าทำเขาหล่นล่ะ -แหม ฉันทำงานกับเด็กนะ
เธอก็รู้ว่าเธอเป็นไง ฉันเห็นเธอ...
ตอนตกแต่งต้นคริสมาสต์ เธอทำของหล่นทั้งเยอะ
พวกเขาดีกับฉันและอับดุลมากๆ
-ระวังนะ อุ้มเขาสองมือ -รู้แล้ว
โอ้ หนูอับดุล
สุขสันต์วันคริสมาสต์จ้ะ พรีเชียส
ขอบคุณค่ะ
ทำไมคนที่แทบไม่รู้จักฉัน
ถึงได้ดีกับฉัน มากกว่าพ่อแม่ของฉันเอง?
ฉันรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน
-อะไรนะ? -ฉันแค่...
ฉันเป็นห่วงเรื่องเด็ก กับแมวบนบ้านน่ะ
ไม่เป็นไรหรอก
ยายกลัวแม่มาก
ฉันรู้ว่านั่นคือเหตุผล ที่ยายไม่ให้ฉันอยู่ด้วย
ถ้าเป็นตุ๊กตาแมคโดนัลกำลังวิ่งล่ะ
ครูเรนบอกว่า ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น
ฉันรู้ว่าเธอไม่กลัวแม่หรอก
เธอจะสงสัยหน่อยไม่ได้เหรอ?
เขียนหนังสือไปเถอะ
-ว่าแต่ใครจะอ่านล่ะ? -ไม่มีหรอก ถ้าเธอไม่เขียนน่ะ
รู้ไหม พรีเชียสเขียนทุกวันเลย เธอน่าจะลองบ้าง
จริงเหรอนั่น? เธอเขียนเรื่องอะไร พรีเชียส?
ก็เรื่องต่างๆ
ชีวิตฉัน อับดุล
ทำไมพวกคุณถึงไม่ชอบแม็คโดนัลด์ล่ะ
แคทเธอรีนเคยเขียนเปรียบเทียบ
เพื่อประเด็นที่เธอพูดถึง จะได้เข้าใจง่ายขึ้น
ใช่
พวกเขาพูดคุยเหมือนในช่องทีวี ที่ฉันไม่ดู
ลุงของฉัน เคลย์ตัน
ฉันปลื้มที่อับดุลได้ฟังพวกเขาพูด เพราะฉันรู้ว่าพวกเขาฉลาด
ก่อนที่เขาจะเลิกได้
เขาเคยพ่นควันเหมือนปล่องไฟเลย แล้วก็ดื่มหนักเหมือนปลา
ฉันไม่เข้าใจที่พวกเขาพูดสักคำ
เธอเข้าใจไหม?
พวกคุณดูโอปราห์หรือเปล่า?
ไม่เลย เธอก็รู้ว่าฉันกลับจากทำงานกี่โมง
-ฉันดูนะ -แม่บอกว่าพวกชอบเพศเดียวกันน่ะแย่
แต่แม่คะ เกย์น่ะไม่ได้ข่มขืนหนู
แล้วแม่จะว่าไง?
พวกเกย์ไม่ได้ให้หนูนั่งในห้องเรียน ตั้งไม่รู้กี่ปี โดยไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย
พวกรักเพศเดียวกันไม่ได้ขายกัญชา ให้คนในฮาร์เล็ม
-เท่าที่ฉันเคยเจอ บอกเธอสิ! -นั่นไม่ได้ผลหรอก
ฉันสงสัยว่าโอปราห์จะพูดถึงมันยังไง
ครูเรนคือคนที่ยื่นชอล์คให้ฉัน
ทำให้ฉันเป็นควีนของ ABC
หลังจากฉันย้ายไปอยู่บ้านพักฟื้น
ฉันพยายามอย่างหนัก เพื่อจะจำเสียงตัวอักษร
เขียนลงสมุด และอ่านตัวหนังสือเล็กๆ ในหนังสือเล่มใหญ่
แล้วก็พบว่าทางอำเภอ มอบรางวัลการรู้หนังสือให้ฉัน
และให้เช็คมาด้วย
หนึ่ง สอง สาม
ปาร์ตี้เริ่มแล้ว
เอาเลย โจแอน
เต้นโชว์หน่อยซิ
ทุกคนมา พยาบาลจอห์น คอร์นโรวส์ จนท.ทุกคนอยู่ที่นั่น
แม้แต่คุณแคทเธอรีนก็มา
พรีเชียส
ว่าไง?
นั่นอะไรน่ะ?
มันดูเหมือนอะไรล่ะ?
แอปเปิ้ลพลาสติกบ้าๆ
ของเล็กๆน้อยๆให้เธอ
-มีเงินในซองเปล่าน่ะ? -เธอนี่โลภจริงๆ
แม่สาวนั่นไงน่ะ?
อะไร?
-อะไรล่ะ? -มาเถอะ
พรีเชียส จะพาฉันไปไหน?
แล้วจะให้ฉันทำอะไรล่ะ แม่คุณ? หา? แปปนะ ถือสายก่อน
เออ....
แม่ฉันโทรมาเมื่อคืน
เราไม่ค่อยสนิทกันเท่าไรหรอก
เราไม่ได้คุย เพราะเธอมีปัญหากับ...
คนบางพวกมีแสงสว่างรายรอบตัว เพื่อส่องแสงนำทางคนอื่น
ฉันว่าบางคนอาจจะอยู่ในอุโมงค์
และในอุโมงค์นั้น แสงเดียวที่พวกเขามี
อาจจะอยู่ในตัวพวกเขา
แล้วฉันก็คิดว่าเธอคงต้อง แข็งเกร่งมากๆ
และแม้ว่า เขาจะออกจากอุโมงค์มาได้แล้ว
-เดี๋ยวหนูช่วยเก็บนะคะ -เอาสิจ้ะ
เขาก็ยังคงส่องแสงเพื่อผู้อื่น
นั่นแหละครูเรน ที่ฉันรู้จัก
"รางวัลแด่ผู้ประสบความสำเร็จดีเด่น"
ในหนังสือที่ฉันอ่าน ผู้หญิงคนนี้หนีออกมาอยู่บ้านพักฟื้น
และตอนที่เธออยู่ที่นั่น
เธอถามคนที่อยู่ที่นั่นว่า บ้านพักฟื้นคืออะไร
พวกเขาบอกเธอว่า มันคือที่พักระหว่าง ชีวิตในอดีตและที่ที่เธออยากอยู่
มันดีมากเลย
ฉันไม่สามารถอยู่ที่นั่นตลอดไปได้
มันยังมีที่ให้ไป
คงมีทางให้ฉันมีอพาร์ทเม้นต์ของตัวเอง
อับดุลอายุ 9 เดือนและใกล้จะเดินได้แล้ว เขาฉลาดมากด้วย
ฉันอ่านหนังสือให้เขาฟัง ตั้งแต่วันแรกที่เขาเกิด
เขาไม่ค่อยพูด แต่เขานับได้แล้ว
คุณแม่คุณพ่อ
IS 111444 ถนนเลนน็อกซ์ มันเป็นฝันร้าย
ฉันหวังจะเริ่มต้นใหม่ พร้อมกับอับดุล
ฉันจะไปเอามองโกคืนด้วย ฉันจะขอมองโกคืน
หวัดดีค่ะ คุณแคสสิดี้
ว่าไง พรีเชียส มีคนรออยู่ข้างล่างน่ะ
-ใครเหรอคะ? -ฉันไม่ได้ถามน่ะว่าใคร
ให้ฉันดูลูกให้ไหม?
ไม่ค่ะ หนูต้องลงไปพาเขามาพอดี
พ่อแกตายแล้วนะ
แค่นั้นใช่มั้ย
เขาติดไวรัสเอดส์
แล้วคุณก็กำลังฝันอีกครั้ง
พรีเชียส ได้ยินที่ฉันพูดกะแกมั้ย
ได้ยินที่ฉันพูดมั้ย
แล้วแม่ติดมั้ย
ติดอะไร
-ไวรัสเอดส์ -ไม่
แม่รู้ได้ยังไง
ก็เราไม่เคย มีอะไรกันทางตูดนี่นา ฉันก็เลยรู้ว่าไม่ติด
แม่น่าจะไปหาหมอนะ
แกจะกลับมาบ้านมั้ย
ว่าไง พรีเชียส!
ริต้า ครูต้องการสื่ออะไร เวลาครูบอกว่า
นักเขียนบรรยายถึงตัวละครเอกว่า ไม่ลดละ
หนูไม่รู้ หนูไม่รู้
แบบว่าเหมือนริต้า เธอพยายามจะทำบางอย่าง
แล้วเธอก็ทำทำ ส่วนหนู พยายามจะหยุดเธอ
แต่เธอไม่หยุด เธอยังทำต่อไป
เข้มงวด
เจอกันคืนนี้นะ บาย
มาหาครูหน่อย
พรีเชียส?
โทษนะ?
พยาบาลบอกว่า หนูมีผลเลือด HIV บวก
หนูไม่มีอะไรจะเขียนแล้ววันนี้
แล้วเด็กยังสบายดีอยู่มั้ย
เขายังสบายดี หนูคงจะต้องหยุดให้นมลูกแล้ว
จำได้ไหม เธอเคยบอกฉัน
เธอไม่จำเป็นต้องเขียนเรื่องตัวเอง
-เขียนมัน -ไปตายซะ!
ครูไม่รู้อะไรหรอก ว่าหนูต้องเจออะไรมาบ้าง
หนูไม่เคยมีแฟน
พ่อหนูบอกว่าจะแต่งงานกะหนู
เขาจะทำได้ยังไง? มันเป็นเรื่องผิดกฎหมาย!
เขียนสิ
หนูท้อค่ะ ครูเรน
ถ้าไม่คิดว่าทำเพื่อตัวเอง ก็คิดซะว่าทำเพื่อนคนที่รักเธอ
ไม่มีใครรักหนู
ทุกคนรักเธอ พรีเชียส
อย่ามาโกหกหนู ครูเรน
ความรักไม่ได้ช่วยอะไรหนูเลย
ความรักปราบหนู ข่ทขืนหนู
เรียกหนูว่าเป็นสัตว์ ทำให้หนูรู้สึกไร้ค่า
ทำให้หนูแย่
นั่นไม่ใช่ความรักหรอกนะ พรีเชียส
ลูกของเธอรักเธอ
ครูก็รักเธอ
เขียนลงไป
เธอคิดอะไรอยู่?
คุณไม่เคยบอก เรื่องคุณกับคุณแม่เลย
ฉันไม่ได้บอกเหรอ?
จริงๆนะ ฉันอยู่นี่เพื่อช่วยคุณ
คุณเล่าได้ ที่นี่ปลอดภัย
เธอพูดถูก
เราคุยเรื่องพ่อคุณแทนดีกว่า
เราจะคุยเรื่องแม่ฉัน พ่อฉัน
ป้าฉัน หรือพี่น้องฉัน แต่มันช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก
คุณไม่ชอบฉันด้วยซ้ำ
เราไม่ได้อยู่ด้วยกันในห้องนี้
ตั้งเกือบปีเพื่อคุยเรื่องชีวิตเธอเหรอ?
มันแปลว่าเราถูกชะตากันเหรอ เพราะเราคุยเรื่องชีวิตฉันเนี่ยนะ?
ฉันตอบแทนเธอไม่ได้
แต่ฉันตอบแทนตัวเองได้ ฉันชอบเธอนะ
นี่คุณเป็นคนอิตาเลียนหรือ
ผิวคุณสีอะไรกันแน่?
คุณเป็นคนดำหรือ คนสเปนเหรอ?
เธอคิดว่าผิวฉันสีอะไรล่ะ?
จริงนะ ฉันอยากรู้ เธอว่าฉันผิวสีอะไร?
คอฉันแห้งแล้ว
เธอคอแห้งเหรอ?
ที่นี่ร้อนจัง
มันร้อนรุ่มจริงๆแหละ
ฉันจะไปเอาโซดา เธออยากได้อะไรล่ะ?
โซดา ท่าจะดี
ก็ได้
ขอบคุณ
ไม่เป็นไร
ฉันต้องคุยกับเธอ เรื่องแม่ของเธอ
ฉันไม่รู้ ว่าเธอจะรู้สึกยังไง
แต่แม่บอกว่าอยากเจอเธอ
เธอบอกว่าอยากอยู่กับเธอ และหลานๆ
เธออยากจะมา แล้วคุยกับเธอที่นี่
แล้วคุณบอกเธอว่าไง?
ฉันบอกว่าจะลองบอกเธอดู
แล้วแต่เธอนะ
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน
คุณไวส์ บันทึกลงแฟ้มว่าฉันติดเอดส์
เธอบอกว่าฉันอาจตายเพราะเอดส์
ฉันไม่ได้ห่วงเรื่องตายหรอก
บ้าเอ้ย ฉันต้องกังวล ว่าจะเลี้ยงลูกยังไงมากกว่า
หนูแค่เขียนมัน แบบว่า...
หนูอยากเปิดคลินิก
แบบว่า...สำหรับแม่และเด็ก
รู้ไหม แค่ เพื่อเวลาลูกป่วยอะไรทำนองนั้น
หนูอยากทำมาตลอด ตอบแทนสังคมน่ะ
เพราะหนูรู้ว่า แม่คงภูมิใจ ถ้าหนูทำมัน
ลูกๆของหนูก็ด้วย
หนูอยากให้ลูกๆภูมิใจ ในตัวแม่ของเขา เข้าใจนะ?
-นั่นเป็นสิ่งที่หนูอยากทำมาตลอด -ดีออก ดีจริงๆนะ
หนูไม่ได้อยากอ่านเรื่องทั้งหมด แค่อยากพูดว่ามันเกี่ยวกับอะไร
โอเค ที่ปรึกษา ที่สนง.พัฒนาสังคมน่ะ
พวกเขาถามหนูเรื่องแม่กับพ่อ ใช่ไหม?
แต่มันไม่เกี่ยวกับพวกเขาหรอก
พวกเขาจะให้หนูทำงานสวัสดิการสังคม
-เขาอยากให้หนูเป็นคนดูแลคนชรา -เธอรู้ได้ยังไง?
เพราะหนูขโมยแฟ้มหนูมาอ่าน
เขาแค่อยากให้หนูทำงาน
คือหนูก็อยากทำงาน แต่ไม่ใช่เพื่อเช็คสวัสดิการ
มันบ้าอะไรกัน
ที่อยากให้คนอย่างพรีเชียสเลิกเรียน ก่อนจะได้ GED
แล้วไปทำงาน ให้พวกคนแก่ผิวขาวที่ไหนสักแห่ง?
เธอไม่มีอนาคตแน่ ถ้าขืนไปติดอยู่กับอะไรแบบนั้น
รอนด้าเคยทำงานนั้นนะ
รอนด้าเคยต้องเดินทางไปหลายที่ ไปถึงไบรตีน บีชด้วยซ้ำ
โอเค รอนด้าคงต้องทำงานทั้งวันทั้งคืน
ต้องเรียกได้ตลอด ใช่ไหม?
เธอได้ 6.37 ดอลลาร์ต่อชม. แต่แค่ 8 ชั่วโมง
นั่นเท่ากับ 50.96 ดอลลาร์
มันไม่ใช่เงินมากมายอะไร
โดยเฉพาะ ที่จริงแล้ว เธออยู่ที่นั่น 24 ชม.
ดังนั้น 50.96 ดอลลร์ หารด้วย 24
ก็คือ 2.12 ดอลลาร์ต่อชม. เงินน้อยจะตาย
เธอบอกว่ายัยแก่นั่นจะกดกริ่ง แบบว่ากริ่งจริงๆ
เวลาเธออยากได้อะไร ตอนกลางคืน
-เธอคงไม่อยากทำงานนั้นแน่ -รอนด้า จริงเหรอ รอนด้า!
งานดูแลคนชรานั่น ต้องทำ 6 วันเต็ม
ฉันคงได้เจออับดุลแค่วันอาทิตย์ แถมต้องเลิกเรียนอีก
แต่นั่นก็ไม่ใช่ทางเดียว เธอต้องไม่เลิกเรียน
ไหนฉันต้องไปประชุมกลุ่ม ผู้รอดจากการโดนเพลี้ยข่มขืน
โดน "พ่อ" ข่มขืนต่างหากล่ะ
-ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นเหรอ? -เปล่า เธอบอกว่า "เพลี้ย"
มันต่างกันตรงไหน?
ถ้าคนในครอบครัวข่มขืนเธอ
มันก็ไม่ต่างจากแมลงหรอก
-เป็นนักวิทยาศาสตร์ไปแล้วหรือไง? -แค่พูดเฉยๆ
ไม่ มันเจ๋งออก ขอบใจนะ ขอบใจ
มันยากที่จะเล่าให้คนแปลกหน้าฟัง เรื่องที่พ่อฉันทำน่ะ
บางทีก็รู้สึกดี
สัปดาห์ที่แล้วครูเรนสั่ง ให้เราเขียนสิ่งที่อยากเป็น
ฉันเขียนว่าอยากผอม
และผิวขาว ผมยาวสวย
โลลิต้า ฮอลโลเวย์?
ไปนู่นไป
ครูอ่านแล้วบอกว่า ฉันสวยในแบบที่ฉันเป็น
แต่ไม่มีเด็กคนไหน อยากจะเล่นกับหนู
งั้นหุบปากแล้วนั่งเฉยๆ
ฉันจะไปคุยกับผู้หญิงคนนั้น ก่อนจะยุ่งไปกว่านี้
แต่บางที
ตอนนี้...ฉันไม่รู้ว่าทำไมแต่...
ฉันว่าเธอพูดถูก
เอ้า นี่
แคลรีซ โจนส์?
ฉันว่าเธอพูดถูก
โอเค คุณนายจอห์นสตัน มาคุยกันเรื่องกระทำชำเรา
ที่บ้านฉันไม่เล่นยา
ฉันไม่ได้ใช้ ไม่เคยมียาในบ้านของฉัน
พรีเชียสรู้ว่าฉันจะฟาดก้นเธอ
ถ้าเธอขืนเอายานั่น เข้ามาในบ้านฉัน
คุณก็รู้ว่าฉันหมายถึงเรื่องอะไร
ฉันหมายถึงกระกระทำทางเพศและร่างกาย
ที่เกิดกับพรีเชียส
แล้วทำไมคุณไม่บอก?
นั่นล่ะค่ะ
แล้วคุณอยากรู้เรื่องอะไรล่ะ?
จากแฟ้มข้อมูลของพรีเชียส
เธอมีลูกสองคนแล้ว ที่เกิดจากแฟนของคุณ
คาร์ล เคนวู้ดคนนั้น ที่เคยเป็นพ่อเธอด้วย
-อืม -นั่นถูกต้องไหม?
ค่ะ คุณไวส์
ฉันอยากรู้ว่าทำไมคุณมาที่นี่ คุณโทรเข้ามาที่นี่หลายครั้ง
บอกว่าอยากจะพบกับ พรีเชียสและหลาน
ตอนนี้ ฉันต้องรู้จริงๆว่า เกิดอะไรขึ้นที่บ้าน
คุณไวส์ ฉันเข้าใจว่าเราต้องคุยกันเรื่องนี้
แต่ฉันจะบอกอะไรคุณ
คุณบอกว่าฉันโทรมานี่ และอยากจะเจอ
พรีเชียสและหลานชาย
คุณพูดถูกว่าฉันอยากเจอพวกเขา เพราะเขาเกี่ยวข้องกับฉัน
และมันมีช่วงเวลา ที่พรีเชียสมีทุกอย่าง
และฉันบอกเธอไปแล้ว
ฉันกับคาร์ล เราเคยรักพรีเชียส และคุณต้องรู้เรื่องนั้น
เราเคยรักพรีเชียสและเราเคยมีฝัน
พรีเชียสเกิดช่วงเดียวกับที่ ลูกชายของคุณเวสต์ถูกฆ่าตาย
ช่วงหน้าร้อน เธอเกิดในฤดูร้อน
ลูกจำ? จำได้ไหม?
แต่หนูเกิดเดือนพ.ย.
พฤศจิกายน
ใช่ จริงด้วย
ลูกราศีพิจิกของฉัน
รู้ไหม...
ราศีพิจิกน่ะ เจ้าเล่ห์
และฉันไม่ได้ว่าเขาโกหกนะ ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้น
แต่คุณต้องจับตาดูพวกเขา
เราพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นจริง
เรื่องการทารุณทางเพศ
ที่เกิดขึ้นที่บ้านคุณได้ไหม?
มันเกิดครั้งแรกเมื่อไร
เกิดที่ไหน และคุณตอบโต้ไปยังไง?
พรีเชียสเป็นเด็กน้อย
ลองนึกดู ว่าเธออายุเท่าไร
3 ขวบ
ฉันให้แกดื่มนมขวด
แล้วให้คาร์ลดื่มนม
น้ำนมฉันน่ะ... ไม่ได้แห้งหรอก
ไม่ใช่เพราะพรีเชียสนะ แต่เพราะคาร์ล...
เพราะคาร์ลดูดมันอยู่
ทำให้ฉันให้นมพรีเชียสไม่ได้
ฉันคิดว่านั่นน่ะถูกอนามัย
ฉันทำแบบที่แม่สอนมา
ว่าฉันต้องดูแลลูก ฉันก็เลยทำแบบนั้น
แล้วคุณก็นั่งอยู่ตรงนั้น แล้วก็มาว่าฉัน...
ฉันไม่ได้ว่าคุณค่ะ แต่คุณเรียกเงินจากฉัน
และคุณขอให้ฉัน พาหลานมาหาคุณ
แต่คุณไวส์ ฉันไม่ชอบที่คุณมองฉันแบบนั้น
แกยอมให้นังนั่นมองฉัน อย่างกับฉันเป็นสัตว์ประหลาด
เราไม่สบถในสำนักงานนะคะ โอเคไหม?
ฉันไม่อยากให้พรีเชียสมาดูดต่อจากเขา เพราะมันสกปรก
และเรื่องที่เขาทำน่ะ... มันสกปรก คุณไวส์
ฉันมีสามี แล้วก็มีลูก
และฉันต้องดูแลพวกเขาทั้งสองคน เข้าใจไหม?
ฉันอยากให้คาร์ลแตะต้องลูกงั้นเหรอ?
เพราะฉันจะวางลูก
ฉันจะวางเธอไว้ข้างๆ บนหมอนใบนี้
หมอนสีชมพู
ที่มีด้ายสีขาวปักไว้
เป็นชื่อเธอ เพราะเธอเป็นสิ่งล้ำค่า
ฉันจะวางลูกบนหมอนใบนั้น
แล้วคาร์ลจะนอนอยู่อีกข้าง
แล้วเราก็... เราก็เริ่มมีอะไรกัน
แล้วเขาเอื้อมมา
เอื้อมมาจับตัวลูก
ฉันก็ถามเขา
ฉันว่า "คาร์ลคุณทำอะไรน่ะ?"
แล้วเขาก็บอกให้ฉันหุบ..
ให้ฉันหุบปากอ้วนๆนั่น และมันจะดีต่อเธอ
-แล้วคุณทำยังไง? -ฉันก็หุบปากอ้วนๆของฉัน
และฉันไม่อยากให้คุณนั่งตรงนั้น แล้วต่อว่าฉัน คุณไวส์
คุณหุบปาก แล้วปล่อยให้เขาข่มขืนลูกสาวงั้นเหรอ?
ฉันไม่ต้องการให้เขาทำแบบนี้กับลูกสาวฉัน
-ฉันไม่ต้องการให้เขาทำร้ายเธอ -แต่คุณก็ปล่อยให้เขา
-ทำร้ายเธอ ฉันไม่ต้องการให้เขาทำอะไรกับเธอทั้งนั้น
ฉันแค่ต้องการให้เขามีอะไรกับฉันเท่านั้น
ผัวของฉันนะ นี่มันผัวของฉัน
นี่มันผัวฉัน แต่เขากลับต้องการลูกสาวฉัน
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเกลียดเธอ
เพราะว่าผู้ชายของฉัน คนที่ควรจะรักฉัน
คนที่ควรจะ มีอะไรกับฉัน
กลับไปมีอะไรกับลูกฉัน
เธอทำให้เขาจากไป เธอทำให้เข้าออกไปจากฉัน
เป็นความผิดใครล่ะ หือ?
เป็นความผิดของนังนี่ล่ะ เพราะมันปล่อยให้ผู้ชายของฉันทำอะไรมัน
แล้วมันยังไม่พูดอะไรสักคำ
มันไม่ได้ร้อง ไม่ได้ทำอะไรทั้งสิ้น
เพราะงั้นทุกเรื่องที่เธอเล่าให้คุณฟัง
แล้วใครล่ะจะมารักฉัน
เพราะว่าคุณจบปริญญามา แล้วคุณรู้ทุกอย่างนี่
บอกหน่อยใครจะมารักฉัน ใครจะมาทำให้ฉันรู้สึกดี
ใครจะมาแตะฉัน แล้วทำให้ฉันรู้สึกดีกลางดึก
แล้วมันทำให้เขาทิ้งฉันไป
เวลาที่คุณนั่งลงแล้วก็เขียน จดบันทึกบ้าๆบอๆของคุณ
เกี่ยวกับคุณคิดว่าฉันเป็นใคร แล้วทำไมฉันถึงทำอะไรอย่างนั้น
เพราะว่าฉันไม่มีใครเหลือเลย
คนจาก
อีชวันทีชวัน
เขา...เขาโทรมา
เขาโทรมาว่าลูกของฉัน เขียนกลอน
รู้ไหม ที่จริงแล้ว ฉัน...
รอแป๊ปนะ
ฉันขอโทษ
แล้วก็คุณไวส์ ฉันไม่ต้องารให้มีการตรวจสอบ
ฉันไม่ต้องการเงิน ขอร้องล่ะ ฉันขอโทษ
หนูทำแบบทดสอบ TABE อีกครั้ง
แล้วเป็นอย่างไร
หนูได้ 7.8 คะแนน
ครั้งก่อนได้ 2.8
จากผลการทดสอบ
หนูมีทักษะการอ่าน ในระดับ ม.2-3
ปีหน้า หนูจะเรียน ไฮสคูล หลังจากนั้นก็วิทยาลัย
เอ่อ หนูก็ชอบคุณเหมือนกัน
แต่คุณช่วยอะไรหนูไม่ได้หรอก
คุณช่วยอะไรไม่ได้เลย
แม่รู้มั้ย หนูไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า แม่เป็นยังไง จนกระทั่งวันนี้
ไม่แม้กระทั่งหลังจากที่แม่ทำทุกอย่าง
บางทีหนูอาจจะโง่เกินไป หรือ บางทีหนูก็แค่ไม่อยาก
แม่จะไม่ได้เห็นหนูอีก
บาย!
ฉันไม่ต้องการให้เขาทำร้ายลูกฉัน
ได้โปรดเถอะ พระเจ้า ฉันไม่ต้องการให้เขาทำร้ายลูกฉัน
คุณไวส์ ฉันไม่ได้ต้องการให้เขายุ่งกับลูกฉัน
ฉันน่าจะบอกเขา ฉันน่าจะพูด
คาร์ล ทำอะไร คุณทำอะไร คุณทำอะไร
คุณพาเธอกลับมาได้ไหม
คุณทำได้นี่ เพราะว่านี่มันงานคุณ
นี่มันหน้าที่คุณนะ
ฉันต้องการให้คุณไป ฉันต้องการให้คุณพาลูกฉันกลับมา
คุณบอกฉันให้เข้ามาที่นี่ แล้วคุณสามารถ
คุณสามารถบอกให้พรีเชียสพูด...
คุณไวส์ คุณไวส์ คุณไวส์
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Dilemma35 niannarag Gentleman icanova thaagoon
rameng pasathai